Start de avond bij The Duke, Duke Street
De schrijvers van Dublin bouwden hun reputatie niet op in bibliotheken. Ze bouwden die in knusse hoekjes, aan de bar, ruziënd over de laatste stout voor sluitingstijd, en de meeste kamers waarin ze dat deden, tappen nog steeds op dezelfde plek. Ik heb in elke pub op deze route gedronken (sommige twee keer op één avond, uit koppigheid meer dan uit dorst), en de pubs die standhouden, zijn de pubs waar niets voor de toeristen is opgevoerd. Dit is de kroegentocht die ik echt zou lopen, niet de brochureversie.
Start de avond bij The Duke, Duke Street
The Duke (Duke Street, net van Grafton Street af) is de logische openingsscène, en de officiële: boven is het dagelijkse ontmoetingspunt voor de Dublin Literary Pub Crawl, die al sinds 1988 onafgebroken draait. Het ticket van €16 koopt twee professionele acteurs die Joyce, Behan, Wilde en O'Casey opvoeren tussen de stops, en een route die achtendertig jaar is getest, wat ertoe doet als je liever een script volgt dan er zelf een bedenkt. Sla je de tour over, dan verdient The Duke nog steeds zijn plek als stop één: bestel aan de bar, geen gedoe voor groepen, en het ingelijkte programma aan de muur is dezelfde tekst waar de acteurs mee werken, dus je kunt alvast vooruit lezen tijdens je eerste pint.
De Joyce-driehoek rond Grafton Street
Drie stops hier, elk binnen vijf minuten slingeren van de volgende, en geen van alle optioneel als de reis überhaupt Joyce-vormig is.
Davy Byrne's (Duke Street) is de meest geciteerde pub in de Ierse literatuur: Leopold Blooms 'morele pub' uit Ulysses, die nog steeds op dezelfde plek tapt, meer dan een eeuw later. Het is nu een echte gastropub, geen smerig zaakje, dus verwacht een serieuze wijnkaart en hoofdgerechten van €15–25 naast pinten van €6–8. Losse groepen kunnen prima aan de bar terecht; reserveer voor de achterkamer als je met acht of meer bent, vooral in de aanloop naar Bloomsday op 16 juni, wanneer elke Joyciaan in de stad op dezelfde avond een tafel probeert te bemachtigen.
The Bailey (ook aan Duke Street, een paar deuren verder) herbergt de andere helft van het Joyce-relict: de echte deur van 7 Eccles Street, de fictieve woning van Bloom, is gered en hangt nu binnen. Het is een grotere, modernere bar-en-café-indeling dan de meeste stops op deze route, waardoor het de gemakkelijkste plek op de hele kroegentocht is om een echt grote groep te plaatsen: pinten van €6–8, hoofdgerechten van €14–22, en meer stoelen dan waar ook op de lijst.
Kehoe's (South Anne Street) is het verbindende weefsel, vijf minuten lopen van zowel Davy Byrne's als Grogan's, en een van de mooiste ongewijzigde Victoriaanse bars die in het stadscentrum over zijn, helemaal donker hout en spiegels. Kleine groepen kunnen prima beneden aan de bar terecht; de bovenkamer, die er nog steeds uitziet als iemands huiskamer omdat het dat vroeger ook was, biedt zes tot tien personen goed plaats en is de moeite waard om met naam te vragen als je met een groep bent.
McDaid's, Grogan's en Neary's, waar Behan en Kavanagh echt dronken
Dit is de emotionele kern van de route, en het stuk waar ik voor zou vertragen in plaats van een groep haastig door te jagen voor een foto.
McDaid's (Harry Street) was Brendan Behans echte stamkroeg in de jaren vijftig en zestig, en ook die van Patrick Kavanagh: geen pub met een plaquette die een eenmalig bezoek claimt, maar de kamer waar beide mannen vrijwel elke avond zaten, ruziënd over dezelfde paar tafels. Het is een kleine ruimte: niet vooraf te reserveren, en het wordt behoorlijk krap op vrijdag- of zaterdagavond, dus mikt eerder in de kroegentocht, of eerder in de week, als je elkaar echt wilt kunnen horen praten. €6–7 per pint.
Grogan's Castle Lounge (South William Street) is waar hetzelfde gezelschap (onder wie Kavanagh, Behan, Flann O'Brien) barman Paddy O'Brien volgde nadat hij McDaid's had verlaten, en het is sindsdien in geest artistiek gebleven; de muren dragen werk van lokale schilders, geen ingelijkte literaire citaten voor de tourgroepen. Geen reserveringen, groepen welkom, en staan aan de bar met je pint is hier de echte cultuur in plaats van een compromis dat wordt afgedwongen door een volle zaal. Goedkope tosti's als je iets moet absorberen, €6–7 per pint.
Neary's (Chatham Street, bij de artiesteningang van het Gaiety Theatre) was Behans acteurs- en schrijverskroeg, en het draait nog steeds op theatertijd: rustig voor de voorstelling, druk erna, wanneer het Gaiety leegstroomt en de halve cast nog half in kostuum opduikt. Het is de stop die de theatrale vleugel van het literaire Dublin in de route trekt, in plaats van de kroegentocht volledig aan dichters en romanschrijvers over te laten. €6–7 per pint, groepen welkom.
The Palace Bar en Mulligan's, Dublinse krantenpubs
Twee stops voor de journalistieke kant van de Ierse letteren, die de standaard kroegentocht overslaat en niet zou mogen overslaan.
The Palace Bar (Fleet Street, Temple Bar) is waar Kavanagh dronk, en decennia later ook Seamus Heaney: een van de weinige pubs op deze lijst die werkelijk drie literaire generaties onder één dak verbindt in plaats van te leunen op één beroemd bezoek. De voorkamer neemt groepen zonder nadenken; vraag vooraf en ze zetten de achterkamer apart voor een groter gezelschap. €6–7 per pint.
Mulligan's of Poolbeg Street is sinds 1854 een krantenmannenkroeg, op een steenworp afstand van het oude Irish Times-gebouw, en het draagt nog steeds de onhaastige, ruziezoekende energie van een ruimte die 170 jaar lang journalisten over een pint hun copy heeft horen schrijven vóór de deadline. Geen reserveringen, groepen worden zonder poespas geplaatst, €6–7 per pint.
The Long Hall levert je de foto op
The Long Hall (George's Street) is geen schrijversanecdote-pub (niemand beroemds staat te boek om in het achterste knusse hoekje een gedicht te componeren), maar het is de mooiste intacte Victoriaanse zaal op deze route, helemaal donker hout, spiegels en hanglampen, en het levert verreweg het sterkste slotbeeld van de avond op. Groepen zijn welkom aan de bar, er is geen eten en geen reserveringssysteem, en het is de stop puur waard om te zien hoe elke pub op deze lijst eruitzag voordat de twintigste eeuw eraan begon te sleutelen. €6–7 per pint.
Een omweg naar Toner's voor Yeats
Toner's (Baggot Street) is de echte buitenbeentje op deze route: de plek van Yeats' enige geregistreerde bezoek aan een Dublinse pub, een enkele sherry met Oliver St. John Gogarty, en dat is het hele verhaal, goed gedocumenteerd en lichtelijk absurd. Het ligt tien minuten lopen ten zuiden van het belangrijkste Grafton Street-cluster, wat het een bewuste omweg maakt in plaats van een natuurlijke stop op de kroegentocht, maar het verdient de wandeling: knusse zitjes voor kleine gezelschappen, staanplaats voor de rest, en een Yeats-beat die geen enkele andere pub op deze lijst kan bieden. €6–7 per pint, groepen worden geplaatst.
Eindig bij het graf, John Kavanagh's
Eindig ergens rustiger dan waar je begon. John Kavanagh, The Gravediggers ligt direct naast Glasnevin Cemetery, waar een aardig aantal schrijvers van deze route daadwerkelijk begraven ligt, en het is een echte omweg van het zuidkantcluster: een taxi- of busrit, geen slingerwandeling. Het is cash only, kleine groepen kunnen prima terecht, en de ruimte is merkbaar kalmer dan waar ook op de lijst, wat precies het punt is na zes of zeven stops die al achter je liggen. Bestel bij het loket als de bar druk is: zo is het hier altijd gedaan. €6–7 per pint, alleen contant.
Je verplaatsen, cash en timing
Zet je basis centraal. Het grootste deel van deze route ligt binnen 15 minuten lopen van Grafton Street, en een hotelzoekopdracht voor Dublin rond Trinity, Merrion Square of de top van Grafton Street plaatst je op loopafstand van tien van de twaalf stops. Alleen Toner's en John Kavanagh's vereisen een korte bus- of taxirit.
Doe het zuidkantcluster (The Duke, Davy Byrne's, The Bailey, Kehoe's, McDaid's, Grogan's, Neary's, The Palace Bar, Mulligan's, The Long Hall) te voet op één avond als je snel gaat en eten overslaat; dat zijn negen of tien pubs binnen een loopradius van 20 minuten, realistischer zes of zeven als je bij elk echt een volle pint neemt. Bewaar Toner's en John Kavanagh's voor een tweede, rustiger dag, of laat ze vallen als je maar één nacht in de stad hebt.
Cash doet er hier nog steeds toe. John Kavanagh's is cash only, en een paar van de kleinere zalen (McDaid's, Grogan's) gaan sneller met cash aan een drukke bar, zelfs waar kaarten worden geaccepteerd. Neem €40–60 aan briefgeld mee als je de volledige route doet.
Timing: start je na 18.00 uur, dan raakt de zuidkantroute druk met de officiële tourgroepen die dezelfde pubs in dezelfde volgorde doen. Start in plaats daarvan op een doordeweekse dag om 16.00 of 17.00 uur en je treft McDaid's en Grogan's op hun best, vóórdat de na-werkdrukte landt. In het weekend schuift alles een uur op en staat er een rij bij Neary's zodra het Gaietydoek valt, meestal rond 22.00 uur.
Reken op negen of tien pinten over een volledige kroegentocht van €6–8 per stuk, plus het ticket van €16 als je de officiële tour doet, en je zit op ruwweg €80–100 per persoon voor de avond, eten niet inbegrepen. Voeg €15–25 toe voor een behoorlijke maaltijd bij Davy Byrne's of The Bailey als je wilt eten in plaats van je alleen door het literaire Dublin heen te drinken.
Voor de rest van de stad buiten de pubs biedt de Dublin-gids het bredere beeld. Deze route is bewust smal, twaalf pubs en niets anders, want dat is de kroegentocht die het echt waard is om te doen.
